دستمال کاغذی به اشک گفت قطره قطره ات طلاست

یک کم از طلای خود حراج می کنی؟ 

عاشقم با من ازدواج می کنی؟ 

اشک گفت : ازدواج اشک و دستمال کاغذی!

تو چقدر ساده ای خوش خیال کاغذی!

توی ازدواج ما تو مچاله می شوی چرک می شوی و تکه ای زبا له می شوی

پس برو و بی خیال باش

عاشقی کجاست !

تو فقط دستمال باش...

دستمال کاغذی دلش شکست گوشه ای کنار جعبه اش نشست

گریه کرد و گریه کرد

در تن سفیدو نازکش دوید خون درد

آخرش دستمال کاغذی مچاله شد

مثل تکه ای زباله شد

او ولی شبیه دیگران نشد

چرک و زشت مثل این و آن نشد

رفت اگرچه توی سطل آشغال

پاک بودو عاشق و زلال

او با تمام دستمال های کاغذی فرق داشت

چون که در میان قلب خود دانه های اشک داشت

هستند کسایی که با حرفهاشون احساسات فراموش شده رو بیدار میکنن، به عشقی که مثل باد تو دل گندم می پیچه اونارو میلرزونه اعتقاد دارن.

حالا دیگه این منم که تنها مونده عاشق، شده از بند هر چی سردی و دو رویی فارق

چشمام می خواد خواب ببینن ، بره همونجایی که تا می بینه عشق باشه و بوسه ایی که روش میشینه

درسته که دیگه برام زندگی کردن سخته، درسته که بدم میاد از هر چی آدمه، زندگیم پر از درده

اما این رسم عشق یکی می مونه تا روزها و گریه هارو حساب کنه یکی میره تا تو قلبت یه جایی برای خودش باز کنه ، کی میگه عاشقی پراز درده، کی می گه علاج آدمهای عاشق مرگه؟

همه زندن با امید تو دنیا، این خودتی که بهتر از من میدونی اگه عاشق نباشی بدبخت و بیچاره می مونی

دیگه نمی خوام از خدا چیزه زیادی.

حالا دیگه فرشته ایی دارم که شده همه چیزم تو این زندگی

می دونم فکر میکنی که آرزوم اینه که زودتر بمیرم، چون نمی تونم بدونه عشق زنده بمونم

دیگه نمی تونم ادامه بدم به حرفم، از همون بغضی که گرفته جلوی نفسم

درسته که قلبم کوچیکه و ساده، ولی بزرگه قدر یه جاده، می خواد برسه به پایانی!!!!

بازم با تمامه کوچیکیش مونده عاشق، این تویی که گرفتی همه عشقش که ساخته همه تار و پودش

ای خدا فقط برام مونده یه آرزو تو دنیا، دیگه نمی خوام بمونم من تنها

تو تمومه عمرم هر روز زنده شدم و مردم ولی دیگه می خوام باشم باقی

چون دیگه نیستم تویه سیاهی، دیگه بهم دادی مهربون ترین همونی که برام شده زیباترین

می خوام بدونه که شدم عاشق ترین، عاشق قلبی که شده بزرگترین جایی که می شه توش گریه کرد

برای گلی که شده قشنگ ترین.

می دونم میدونی عاشقتم،عاشقت می مونم، تا آخرین نفسی که می کشم این منم که برای همیشه با تو می مونم

..............؟ تا آخرین نفسی که میکشم برای همیشه با هات می مونم...

این یک رویای محاله

لمس کردن و بدست آوردن

با تمام وجود احساس کردم

سکون زمستان را

محروم ماندن را

تنها ماندن را

در تاریکی و سکوت گنگی فرو رفته ام

در دور دستها کورسویی مرا به خود می خواند

با تمام ته مانده نیرویی که در من مانده

به طرف آن نور هجوم می برم

اما هر چه پیش میرم

فاصله ها بیشتر و بیشتر خودنمایی می کنند

باز هم سرما

این سرمای کشنده

زمستان طولانی

تند باد غریبی مرا در خود فرو میبرد

راه خانه را گم کرده ام

دلم برای خودم تنگ شده

بازگرد ای ساعت خاموشی

تا ما بتوانیم دوباره بمیرم

در شب که دردها از بین میرود

و میاید که باقی بماند

نزدیک سرخی خون ما اینجا را ترک میکنیم

پوچی کشنده را

و هرگز مرگ و غم به سرا غمان نخواهد آمد

تا غمگینانه پرسه بزنیم

رایحه از خون را بیاد بیاور

اما رویات رو مخفی نگه دار

آزار نده.....با شعله

دوباره در درد غرق شو

در اشتیاغ سوختم در این ماتم طولانی

برای همیشه می مانیم

تا دوباره بمیریم با شیرین ترین دردها

تا کنار به ایستیم

با سایه های بلند و خاکستری بر روی قبر

تا مرگ ابدیت را ببینم

تا برده مرگ باشیم

دوباره بهم بپیوندیم ودر پوچی بمیریم

علیرضا ۱۸/۵/۸۵

امروز برگی دیگه از درخت زندگیم افتاد

ولی دیگه برگها رو به پایان هستن

می دونی از وقتی که رفتی ، درخت من دیگه میوه نداده

دیگه برگ جدید سبز نکرده

دیگه هیچ بلبلی مستی رو شاخه هاش آواز نمی خونه

کرم تنهایی داره برگهاشو میخوره

موش حسرت داره ریشه هاش رو می جوه

تند باد بی تو بودن شاخه هاشو خورد کرده

آخه بی معرفت من تنها میون این کویر به امید تو سبز شدم

با دستهای تو رشد کردم،و با تکیه بر شانه هات بالا رفتم

رسمش این نبود درست زمانی که درخت زندگی به میوه رسید

خزان جدایی رو رقم زدی

عزیز دیگه برگی برای ریختن نمانده

فقط یکی که با تمامه توان سعی در حفظش دارم

تا اون یکی نیافتاده بیا

بیا تا دوباره سبز بشیم و.............................

علیرضا ۲۹/۴/۸۵